Wanneer ben je man genoeg?

Je kiest een studie en gaat op jezelf wonen. Dan studeer je af (niet binnen de gestelde tijd) en krijgt een relatie. Vervolgens krijg je na een sollicitatie een baan (waarin je verteld wordt dat je niet voldoende weet). Je verwisseld nog een keer van baan en ontwikkelt jezelf verder op het persoonlijke vlak. Het moment van kinderen krijgen is aangebroken (die je een spiegel voorhouden) en vervolgens trouw je. Omdat je nog sluimerende ambities voelt doe je nog een studie (want de eerste was een compromis) en begint een bedrijf (want in loondienst werd je altijd ontevreden). Je volgt een cursus, neemt een ander bedrijf over en koopt een huis, ondertussen kom je als een leeuw op voor je gezin (waar veel mensen iets van vinden) en ga je geen uitdaging uit de weg. Sterk is het gevoel dat er nog een ‘gewichtige’ missie op je wacht. Alleen is die missie zo gewichtig dat je denkt dat je er nog niet klaar voor bent. Je gaat gesprekken aan, stelt uit, doet mee aan challenges en stelt alles nog een keer uit, je schrijf een blog en wacht in spanning af of er mensen reageren. Bij elke stap en keuze heb je nagedacht wat het beste is om te doen. Maar waarom maak deze keuze en waarom zijn er mensen die deze keuze ter discussie stellen? Had je achteraf toch niet een andere keuze moeten maken? Wie is er blij met mijn keuze en misschien nog wel het belangrijkste: hoe kijken mensen naar mij op het moment dat ik mijn keuze kenbaar maak?

Bovenstaand verhaal is mijn verhaal. Mijn drijfveren om mannen te coachen zijn erg sterk. Ik heb veel ervaring in het begeleiden van mensen en ben goed geschoold, ik heb geleerd op mijn intuïtie te kunnen vertrouwen en ben daarom goed in staat mensen en situaties te doorvoelen.

En toch………….. is er een stem in mij die zegt: “Zou je dat nu wel doen?”, of: “Er zit niemand op je te wachten”. Deze saboteur van mijn eigen plannen en ideeën zorgt ervoor dat ik terughoudend ben in het uitvoeren van mijn plannen. Eigenlijk zou je kunnen zeggen dat ik daarmee mijn eigen succes in de weg sta. Want stel je voor dat ik succes heb, dan is het heel makkelijk om kritiek te krijgen omdat je anders denkt en een visie en missie hebt die nog niet door iedereen omarmt wordt.
Ik weet nog dat ik als jong jongetje in situaties kwam die ik niet meteen snapte of die ik lastig vond. Herinneringen die ik daaraan heb overgehouden zijn dat ik gedrag van mensen verwarrend vond. Mensen zeiden andere dingen dan dat ze voelde, of ze gedroegen zich anders dan dat ze zich voelde. In heel erg veel van deze situaties is wat ik hier over vertelde weggewuifd. “Het zal wel meevallen”, of: “Ze zullen het echt niet zo bedoelt hebben”. Al deze situaties maakten dat ik niet goed leerde vertrouwen op mijn gevoel. Als ik dus nu spannende dingen onderneem, zoals het opzetten van mannencoaching, spreken deze stemmen nog wel eens tegen mij.

Achtergrond

De achtergrond van deze stemmen gaan ver terug, niet alleen mijn ouders en hun leeftijdsgenoten hadden deze neiging, maar onze westerse maatschappij leerde al tijdens de industrialisatie in de jaren ‘20 dat je kop boven het maaiveld uitsteken gevaarlijk kon zijn. Volgen en doen wat je gevraagd wordt is een houding die helaas maar al te vaak ‘goed’ lijkt te werken voor veel mensen. Voldoen aan je functieprofiel is lange tijd een norm geweest. En alsof we als mannen nog niet genoeg uit onze kracht waren gezet wilden vrouwen vanaf de jaren ’60 meer ruimte op allerlei vlakken op terreinen waar we voorheen ons superieur waanden. Uiteindelijk zijn we naar de vrouwen gaan luisteren en hebben we de beschikbare sociale en maatschappelijke ruimte herverdeeld. Echter hebben we onszelf als man zoveel en zo vaak aangepast dat we niet zo goed meer weten waar we nu echt vandaan komen en waar we heen willen.

In de afgelopen week kreeg ik een aantal maal van mensen te horen dat ze mijn eerste blog hadden gelezen. Ze waren door deze blog geraakt en geïnspireerd. Dit was voor mij een heftige, maar ook bevrijdende ervaring. Ik had met een ‘simpele’ blog waarde toegevoegd aan het leven van andere mensen. De complimenten waren voor mij een bevestiging dat het prima is om mijn nek uit te steken. Dit is wat ik wil doen! Ik kan en mag mijn missie achterna jagen: Een betere wereld creëren door mannen en vrouwen met elkaar in evenwicht te brengen. Dit doe ik door met opstellingen en lichaamswerk mannen te helpen zichzelf te ontwikkelen.

Website-lanceeraanbod

Herken jij als man in jezelf dat je ook gedachten hebt of datgene wat je doet nu eigenlijk het juiste is en voor wie je dit eigenlijk doet? Dan is dit website-lanceringsaanbod voor jou: De mannen die uit durven spreken dat ze momenten van onzekerheid ervaren over datgene wat ze doen op welk gebied dan ook, krijgen een gratis groepssessie aangeboden waarin we deze twijfels doorwerken. Er is 4x plek voor 4 mannen.